Niniejsza witryna wykorzystuje pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie i w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Informujemy, że masz możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących Cookies w swojej przeglądarce. Jeśli nie akceptujesz naszej Polityki Cookies opuść tę stronę internetową.
Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij OK OK
Współpraca Handel z Finanse i Księgowość - schematy księgowań (dekretacje)
 
Sage Symfonia Handel
Data dodania 03.12.2018
modyfikacja: 20.12.2018
Kod : HMP_14455

 

Współpraca programu Handel 2.0 (sprzedaż i magazyn) z Finanse i Księgowość- schematy księgowań (dekretacje)

Program Sage Symfonia 2.0 Handel współpracuje z programami Sage Symfonia 2.0 Finanse i Księgowość oraz Sage 50c między innymi poprzez możliwość dekretowania

wystawionych dokumentów i raportów płatności oraz przesyłaniu ich do programu księgowego.

Schematy księgowań (dekrety) udostępniają możliwość elastycznego definiowania kont, rozksięgowywania dokumentu na dowolną ilość dekretów oraz tworzenia wielu

księgowań równoległych. Program umożliwia definiowanie schematów księgowań zarówno na poziomie dokumentu jak i na poziomie pozycji dokumentu - cały dokument

jest wtedy dekretowany przy wykorzystaniu innego schematu niż pozycja, która nie jest dla tego dokumentu typowa.  

 

W celu podejrzenia dekretacji na dokumencie należy kliknąć na np. Fakturę sprzedaży prawym przyciskiem myszy
a następnie wybrać
Dekretacje.

 

 

 

 

 

To jaki schemat księgowania przypisany jest do danego dokumentu widoczne jest w dokumencie na zakładce Inne w pozycji Księgowanie

 

Schemat księgowania dla dokumentów określany jest w Ustawienia- Typy dokumentów- pozycja Księgowanie

 

 

Jeśli dla pozycji dokumentu został ustalony odrębny schemat księgowania, zmiany schematu przyporządkowanego do całego dokumentu nie będą wpływały na księgowanie tej pozycji. Aby wycofać się z określenia indywidualnego schematu księgowania dla pozycji, należy ponownie wejść we właściwości pozycji i usunąć nazwę schematu z pola księgowanie.

 

 


Tworzenie schematów

Dla każdej z klas dokumentów obsługiwanych przez program Handel (dokumenty handlowe, dokumenty magazynowe, dokumenty płatności) zdefiniowane są odrębne schematy księgowań.

 

Definiowanie schematu polega na umieszczaniu w nim kolejnych zapisów księgowych:

 

  1. Skrót- skrót nazwy schematu księgowania umieszczany w danych dokumentów ( w dokumencie strona Inne, pozycja Księgowanie).

 



 

 

 

 

 

 

  1. Schemat korekty-skrót nazwy schematu księgowania dla odpowiedniego dokumentu korygującego.

 



 

 

  1. Nazwa- pełna nazwa schematu księgowania.

 


 

 

 

  1. Strona - winien lub ma.

 


  1. Konto - numer konta, także z możliwością wykorzystania dalej opisanych parametrów i makr.

 

 

  1. Równoległy - zaznaczenie tego pola określa, że zapis będzie traktowany jako księgowanie równoległe.

 

 

  1. Typ kwoty - czy określenie kwoty odnosi się do dokumentu czy pozycji.

Dla dokumentów płatności, które zawierają tylko jedną pozycję jest to zawsze kwota dokumentu.

 

 

 

 

 

  1. Określenie kwoty - liczba podana w polu mnożnik

 

(w polu kwota wybrane 1.00), lub jedna z kwot/wartości występujących w dokumencie danej klasy. Będą to:

 

  • w dokumentach płatności: kwota dokumentu (wartość),

 

  • w dokumentach sprzedaży krajowej i zagranicznej: netto, brutto, VAT, ilość,

 

 

  • w dokumentach zakupu: netto, brutto, VAT, ilość, wpłata na fundusze promocji rolnej, vat należny, kwota rozrachunku oraz vat bez prawa odliczenia,

 

 

  • w dokumentach importowych: wartości towaru, cła, akcyzy, netto, VAT, brutto, ilość, wartości dokumentu,

 

  • w dokumentach magazynowych: przychód, rozchód, wartość, ilość.

 


 

We wszystkich dokumentach można też użyć kwoty bilans. Na zdefiniowane w tym zapisie konto będzie księgowana kwota uzgadniająca wartość stron Wn i Ma.

Dla zapisu bilans nie ma znaczenia określenie typu kwoty, a użycie w definicji konta parametrów związanych z pozycją dokumentu (np. Identyfikatora FK rodzaju towaru)

jest niepoprawne i może powodować błędy w ustaleniu symbolu konta.

 

Typowym zastosowaniem kwoty bilans jest księgowanie na różne konta wartości netto sprzedanych towarów z dokumentu wystawionego w cenach brutto i użyciem metody iloczynowej wyliczenia VAT.

 

  1. Opis - treść opisująca zapis.

 

 

  1. Pozycja - numer pozycji w dokumencie księgowym. Na pozycję składają się dwa lub więcej zapisów, jeden na stronę winien lub ma i pozostałe na stronę przeciwstawną.

Schemat księgowania może zawierać dowolną liczbę pozycji.

          

 

 

Istnieje możliwość edycji predefiniowanych schematów księgowań oraz tworzenia własnych.

 

 

 

Kolejność pobierania schematów

Podczas nadawania dekretów dokumentom wykorzystywane są zdefiniowane schematy według następującej kolejności:

1. schemat przypisany do pozycji dokumentu,

2. schemat przypisany do dokumentu,

 

W momencie tworzenia dokumentu zostaje do niego przypisany schemat księgowania określony w rodzaju dokumentu

 

3. schemat przypisany do typu dokumentu,

4. w przypadku korekty - schemat dla dokumentu korygowanego,

5. schemat wzorca.

 

Przy dekretowaniu dokumentu korekty, kolejność pobierania schematów jest następująca:

1. schemat przypisany do pozycji dokumentu,

2. schemat korygujący dla schematu przypisanego do korygowanej pozycji,

3. schemat przypisany do dokumentu,

4. schemat korygujący dla schematu przypisanego do dokumentu korygowanego,

5. schemat przypisany do typu dokumentu,

6. schemat korygujący dla schematu przypisanego do typu dokumentu korygowanego,

7. schemat, którym dekretowany jest dokument korygowany,

8. schemat wzorca.

  

Jeśli odnaleziony schemat jest błędny - np. został usunięty z listy schematów - program traktuje to jak brak schematu.

 

Parametry księgowań i makra

Do definiowania symboli kont oraz opisów dokumentów w schematach księgowań można wykorzystać makra oraz parametry.  

 

Parametry

Parametry to symbole, które podczas dekretowania zostaną zastąpione odpowiednimi symbolami kont. Są one podzielone na następujące grupy:

ogólne, kontrahentów, pracowników, urzędów oraz towarów.

 

Parametry kontrahentów, pracowników, urzędów i towarów definiowane są poprzez wzorce parametrów. Wzorzec parametrów zawiera listę nazw parametrów w danej grupie

(odpowiednio kontrahenci, pracownicy, urzędy lub towary), oraz wartości, które zostaną podstawione, jeśli występujący w dokumencie kontrahent, pracownik, urząd lub towar nie będzie przyporządkowany do określonej podgrupy.

 

 

Dla wszystkich podgrup występujących w obrębie grupy określane są wartości tych samych parametrów. Poza predefiniowanymi parametrami (opisanymi poniżej),

użytkownik może definiować własne parametry.

Przy określaniu wartości parametrów można korzystać z makr. Umieszczając parametr w schemacie księgowania należy poprzedzić jego nazwę znakiem "#".


 

 

 

 

Predefiniowane parametry ogólne do wykorzystania w numerze konta:

IVS - konto VAT należny

IVSK- konto korekt VAT-u należnego

IVZ- konto VAT naliczony

IVZK- konto korekt VAT-u naliczonego

ISPD- konto środki pieniężne w drodze

IRZK-  konto rozliczenia zakupu

IPWM- konto przychód wewnętrzny

IRWW- konto rozchód wewnętrzny

ITWD- konto towary w drodze

IMAG- konto magazyn

ISN- konto sprzedaż netto

IWSP-  konto wartości sprzedaży

 

 

Predefiniowane parametry kontrahentów, pracowników i urzędów do wykorzystania w numerze konta:

khSP -konto odbiorcy (wpłata)

khZK -konto dostawcy (wypłata)

 

 

Predefiniowane parametry towarów do wykorzystania w numerze konta

twZK- konto zakupu

twPZ- konto przyjęcia

twWZ- konto wydania

twSP- konto sprzedaży

 

 

To do jakiego parametru przynależy np. kontrahent czy towar określamy w kartotece. Np. Kontrahent Agora przynależy do parametru księgowania o nazwie Krajowy.

 

Jeżeli w danych kontrahenta nie został określony żaden parametr, natomiast w schemacie księgowania wskazano na parametry księgowania kontrahentów, wówczas wartość do dekretacji zostanie pobrana ze wzorca.

 

 

 

 

 

Kolejność pobierania parametrów

 

Program odnajdując nazwę parametru na liście parametrów grupy sprawdza, do jakiej podgrupy należy ten towar, kontrahent, pracownik lub urząd.

 

 

 

 


 

Jeśli w danych elementu (towaru itd.) nie znajduje się określenie podgrupy, program sprawdza w danych rodzaju. Jeśli również w danych rodzaju nie ma określenia podgrupy pobiera wartość parametru ze wzorca grupy. Dla elementów, które nie są określone w kartotece (kontrahent incydentalny, czy asortyment wpisywany bezpośrednio do dokumentu) pobierane są wartości parametrów określone we wzorcu.

 

 


 

Makra

Makra są to symbole, które podczas dekretowania dokumentu zostaną zastąpione odpowiednimi identyfikatorami FK.

Makra wykorzystywane do definiowania numerów kont

W definiowaniu kont można wykorzystywać następujące symbole, które podczas dekretowania dokumentu zostaną zastąpione odpowiednimi identyfikatorami FK:

 

#K- identyfikator FK kontrahenta, urzędu lub pracownika, w przypadku kontrahenta incydentalnego podstawiona zostanie wartość pusta,

#K to makro po zastosowaniu, którego w schemacie księgowania po określonej stronie w określonym miejscu będzie prezentowana wartość

wprowadzona w polu Księgowania w kartotece kontrahenta

Schemat

 

 

 

Kontrahent

 

Dokument- przykładowa dekretacja

 

 

 

#U- identyfikator FK urzędu,

 

#P- identyfikator FK pracownika,

 

#M- identyfikator FK magazynu,

 

Użycie tego makra w schemacie dokumentu płatności zostanie pominięte

 

 

 

 

#T- identyfikator FK danych towaru,

 

Do użycia tylko w zapisach typu pozycja, w zapisach typu dokument daje wartość pustą.

 

 

 

#RK- konto FK rodzaju kontrahenta, pracownika lub urzędu,

 

 

Przy dekretowaniu zapisu odnoszącego się do kontrahenta incydentalnego daje wartość pustą

 

 

 

 

#RT- konto FK rodzaju towaru,

 

Tylko dla zapisów typu pozycja, w zapisach typu dokument daje wartość pustą

 

 

 

 

#RD- konto FK rodzaju dokumentu,

 

#RP- konto FK rejestru pieniężnego

 

#FPRP-  konto FK funduszu promocji rolnej.

 

 

Makra wykorzystywane w polu opis

W polu opis można wykorzystywać następujące makra:

#N- numer dokumentu,

#D- data dokumentu,

#O- opis dokumentu,

#P- opis pozycji, w przypadku zapisu dla całego dokumentu podstawione zostaną złączone opisy kolejnych pozycji,

#K- kod kontrahenta w programie Handel,

#A- nazwa kontrahenta,

#T- kod asortymentu w programie Handel, w przypadku zapisu dla całego dokumentu podstawione zostaną złączone kody asortymentów z kolejnych pozycji.

#R- numer rozrachunku (w kartotece Pieniądze programu Handel),

#RP- nazwa rejestru pieniężnego,

#FPRP- nazwa funduszu promocji rolnej.

 

 

Makra #R i #RP nie mogą wystąpić w polu Treść dokumentu, gdyż dotyczą dokumentów płatności, które zawsze wysyłane są w postaci zbiorczej jako raport kasowy lub wyciąg bankowy, a więc cały dokument z programu Handel jest jedynie zapisem w dokumencie programu finansowo-księgowego